Vraag nr. 502 van de heer Verhofstadt dd. 06.04.1990

Bull. nr. 700, pag. 3370

Fiscale aftrek - Fitness

Het is wetenschappelijk bewezen dat geregeld bewegen en het beoefenen van sporten als lopen, fietsen, langlaufen, zwemmen en wandelen, een positieve invloed hebben op het voorkomen van hart- en vaatziekten, artrose, enzovoort. Volgens sommige specialisten zou de besparing op de uitgaven voor medische verzorging in de miljarden lopen indien onze bevolking meer zou bewegen.

Sommige bedrijven, en zelfs ons eigen Parlement, bieden aan hun personeel de mogelijkheid om al of niet tijdens de werkuren deel te nemen aan fysieke activiteiten in groep of individueel. Soms gebeurt dat in speciaal ingerichte bedrijfsgebouwen, soms via een tussenkomst in de kosten om buiten de bedrijfsgebouwen sport of training te volgen. Andere bedrijven bieden hun (kader)personeel de mogelijkheid om geregeld (bijvoorbeeld eens per jaar) een medische check-up te laten doen.

1. Kunnen bedrijven deze uitgaven fiscaal aftrekken ? Zo ja, onder welke voorwaarden ? Zo neen, kan in deze mogelijkheid niet worden voorzien ?

2. Kunnen de werknemers op deze voordelen worden belast ?

ANTWOORD

De door het geacht lid bedoelde kosten zijn in principe als beroepskosten van de betrokken ondernemingen aftrekbaar doch worden eventueel, ten belope van het sociale voordeel dat zij voor de begunstigde werknemers vertegenwoordigen, uit die kosten geweerd op grond van artikel 50, 7°, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen (WIB).

De werknemers worden in de regel niet belast op de bedoelde voordelen daar deze laatste doorgaans kunnen worden geacht sociale voordelen te zijn in de zin van artikel 41, §4, WIB.

Volledigheidshalve wordt nog verduidelijkt :

- dat de kosten die worden veroorzaakt door het occasioneel gebruik van accomodatie van de onderneming door personeelsleden voor sport, cultuur of vrijetijdsbesteding, volledig als beroepskosten aftrekbaar blijven, zonder als zodanig een belastbaar voordeel op te leveren bij de werknemers;

- dat voorgaande regels slechts gelden voor onbelangrijke voordelen met een uitgesproken sociaal karakter, doch niet voor belangrijke gunsten die alleen en als bijkomende bezoldigingen aan welbepaalde werknemers, zaakvoerders of bestuurders zouden worden verstrekt.